„Komendacja była uroczystym aktem oddawania się pod opiekę możnego pana (seniora), składania mu przysięgi na wierność wraz z symbolicznym wkładaniem swych rąk w jego ręce. Senior wręczał wasalowi przedmiot symbolizujący lenno (miecz, pierścień, chorągiew) powierzając mu w ten sposób władzę nad lennem. Nazywało się to inwestyturą. Tego rodzaju umowa miała charakter osobisty i w razie śmierci wasala lub seniora musiała być odnawiana.
Prawa i obowiązki wasala 1) Wasal był zobowiązany do pełnienia służby u seniora (najczęściej wojskowej) w zamian za co senior miał go chronić przed krzywdą i pomagać mu. 2) Wasal mógł być sądzony tylko przez wasali równych sobie. Prawa seniora. Możni seniorzy posiadali swe bogate siedziby i liczną służbę 1) Mieli prawo bicia monety. 2) Pobierania cła od towarów. 3) Wydawali zezwolenia na produkcję określonych towarów. 4) Mogli toczyć prywatne wojny między sobą.
Największym seniorem w okresie rozkwitu średniowiecza był król. Jego wasalami byli książęta i hrabiowie (drabina feudalna). Wykształciła się norma bezpośredniej podległości w myśl zasady „Wasal mego wasala nie jest moim wasalem". Jedynie w Anglii pod rządami Normanów wszyscy wasale drugiego stopnia byli podlegli królowi.“(10)